kliknij aby powiększyć

50 g SZAŁWI.

Szałwia obecnie znajduje bardzo szerokie zastosowanie jako środek regulujący trawienie, przeciwbakteryjny, żółciotwórczy, pobudzający krwawienia miesięczne. Szałwia stosowana jest bardzo często do płukania w schorzeniu jamy ustnej i gardła. Zewnętrznie stosuje się liść do okładów na trudno gojące się rany. W gospodarstwie domowym szałwia używana bywa jako przyprawa do ryb wędzonych i dziczyzny.

Współczesna medycyna zaleca napar z liści szałwii do płukania jamy ustnej i gardła. Nalewki z szałwii używa się jako środka ściągającego i przeciwzapalnego do płukania w chorobach jamy ustnej, gardła, krtani i krwawieniu dziąseł. Olejek eteryczny stosowany jest do aromatyzowania np. past do zębów.

W starym europejskim ziołolecznictwie ludowym napar z liści szałwii zalecano do wewnątrz przy gorączce, zapaleniu miedniczek nerkowych i pęcherzyka żółciowego, puchlinie wodnej, nocnych potach i silnej biegunce, jako środek wykrztuśny i na zewnątrz przy pleśniawkach u noworodków. Świeży napar służył do obmywania i kąpieli w przypadkach trudno gojących się i ropiejących ran oraz wrzodów.

NAPAR Z ZIELA: 1 łyżkę suszonego ziela zalewamy szklanką wrzątku. Odstawić ją na ok. 15 minut w naczyniu pod przykryciem. Po przecedzeniu pijemy po 1-3 łyżek 2-4 razy dziennie w nieżytach żołądka i jelit, biegunkach, nadmiernej laktacji, wzdęciach brzucha. Dla pobudzenia łaknienia należy pić pół godziny przed jedzeniem. Napar ten można stosować do okładów, przemywań, płukania i kompresów.

NALEWKA. Przepis na nalewkę: 100 g liści szałwii zalewamy 1/2 litra 70-procentowego alkoholu, a następnie odstawiamy w szczelnie zamkniętym naczyniu na 10-14 dni. Po przecedzeniu pijemy po 20-40 kropli w przypadkach nadmiernej potliwości, w nadmiernie obfitym miesiączkowaniu i nadmiernej laktacji w czasie karmienia.